چكان و قطره‌چكان . چكان ( cek n ) پ . كلمهء استفهام يعنى چه كه آن و چه چيز . چكانا ( cak n ) ص . پ . پاشان و افشان . چكاندن ( cak ndan ) ف . م . پ . چكانيدن و چكيدن كنانيدن . چكانيدن ( cak nidan ) ف م . پ . چكيدن كنانيدن و قطره‌قطره ريختن . چكاو ( cak v ) ا . پ . چكاوك و ابو المليح و يك نوع‌سازى كه چغانه نيز گويند و نغمه‌اى از موسيقى كه نواى چكاوك نيز گويند . و نوعى از مرغابى و سرخاب . چكاوك ( cak vok ) ا . پ . پرنده‌اى از گنجشك كمى بزرگتر و خوش آواز كه بتازى قبره و ابو المليح گويند . و نوعى از مرغابى كه سرخاب نيز گويند . و نام نوائى از موسيقى . چكاوكش ( cak vkac ) ا . پ . چكاوك و قبره . چكاوگاه ( cak v - g h ) ا . پ . آنجائى از گوشهء كمان كه گره سه سر با چله در آنجا واقع مىشود . چكاوه ( cak ve ) ا . پ . چكاوك و قبره . چكاوه‌گاه ( cak ve - g h ) ا . پ . چكاوگاه . چكاه ( cak h ) ا . پ . سر كوه . و ميان سر و فرق سر آدمى . چكچاك ( cakc k ) ا . پ . صدا و آواز برخورد پى در پى شمشير و گرز و جز آن . چكچك ( cakcak ) ا . پ . صداى چكيدن آب و مانند آن و صداى برخورد دندانها بهم و صداى برخورد پياپى گرز و شمشير به جائى . چكچك ( cekcek ) ا . پ . آواز و صداى سوختن فتيلهء چراغ وقتى كه تر باشد . چكچك ( cokcok ) ا . پ . سخنى كه در افواه و السنهء مردم افتد . چكدان ( cakd n ) ا و ص . پ . بليغ و زبان‌آور و سخندان . چكرنه ( cekarne ) ا . پ . كاروانك كه مرغى گردن دراز باشد . چكره ( cakre ) ا . پ . قطره و رشحه يعنى ترشح آب و جز آن بر اطراف و جوانب . و حباب و كف آب و جز آن . چكرى ( cokri ) ا . پ . نوعى از ريواس . چكزبه ( cakzabe ) ا . پ . كف و زبد . چكس ( caks ) ا . پ . خجالت و شرمندگى . چكس ( caks ) و چكسه ( cakse ) ا . پ . پارچهء كاغذى كه در آن دوا و چيزهاى ديگر پيچند . و نشيمن باز و چرغ و شاهين و جز آن . و هر چيز خرد و كوچك . و وقت اندك . چكسيدن ( caksidan ) ف ل . م . پ . خجل شدن و شرمندگى كشيدن . چكش ( cakec ) پ م ح . چكيدن . و ا . گداز و ذوبان . چكش ( cakoc ) ا . پ . مطرقه و افزارى آهنين مرزرگران و مسگران و آهنگران را كه دستهء چوبين دارد . چكش خور ( cakoc - xor ) ا . پ . قابليت تخته شدن و كوفته شدن . چكك ( cokak ) و ( cokok ) ا . پ . بند طناب ابريشمين . چكك ( cokok ) ا . پ . چغك و گنجشك . چكل ( cakal ) ا . پ . چغل و مطهرهء چرمين . چكله ( cakle ) ا . پ . قطره و هرچه از جائى بيفتد و بچكد . و ناحيه . چكله ( cokle ) ا . پ . نام مرغى شكارى . چكليز ( cakliz ) ا . پ . درد زائيدن . چكمان ( cakm n ) و چكمن ( cakman ) ا . پ . قسمى از لباس كه روى لباسها پوشند . چكمه ( cakme ) ا . پ . - مأخوذ از تركى - موزهء ساقه بلند . و كفش مسافر و شلم . چكميزك ( cakmizak ) ا . پ . بيمارى در انسان و ديگر حيوانات كه بول قطره‌قطره خارج مىشود و سلسل البول و حبس البول . و آنكه نمىتواند بول را نگاهدارى كند . چكميزك زده ( cakmizak - zade ) ص . پ . مبتلا به چكميزك . چكن ( caken ) و ( ceken ) و چكين ( cekin ) ا . پ . نوعى از زركش‌دوزى و بخيه‌دوزى . چكنامه ( cak - n me ) ا . پ . قبالهء اراضى و فهرستى كه داراى حدود اراضى باشد . و فرمان ملكيت املاك خالصهء ديوان كه به كسى داده شود . چكندر ( cokondor ) ا . پ . چغندر . چكن دوز ( ceken - duz ) و چكن دوزنده ( ceken - duzande ) ا . پ . كسى كه چكن‌دوزى مىكند . چكن دوزى ( ceken - duzi ) ا . پ . جامه‌اى كه در آن چكن دوخته باشند . چكنويس ( cak - navis ) ا . پ . برات نويس و قباله‌نويس و دفترنويس و مستوفى . چكوح ( cakuj ) و چكوچ ( cakuc ) ا . پ . - مأخوذ از تركى - ابزارى كه بدان سنك آسيا را نيز كنند و تيز كردگى سنك آسيا و چكش مسگرى و زرگرى . چك و چانه ( cako - c ne ) ا . پ . عرضه